Het nieuwe bestuursakkoord van GBWP, PRO, D66, CDA en Lokaal Realisme heet Samen! Leven, doen en bouwen. Maar wie goed leest, ziet vooral een akkoord waarin de belangrijkste keuzes worden doorgeschoven.
Belang van Bergen op Zoom waarschuwt: dit akkoord bevat geen harde grens aan nieuwe opvang, opent de deur voor woke beleid in de openbare ruimte, geeft miljoenen uit via een stimuleringsfonds en blijft vasthouden aan duur klimaat- en energiebeleid. Ondertussen wordt nergens echt duidelijk hoe de lokale lasten voor inwoners omlaag gaan.
Dit zijn de rode vlaggen voor BVB
1. Geen harde grens aan opvang of AZC
Migratie en opvang waren belangrijke thema’s tijdens de verkiezingen. Toch bevat dit akkoord geen harde grens voor nieuwe opvanglocaties. Er staat geen duidelijk eindpunt. Ook wordt niet uitgesloten dat nieuwe tijdelijke opvang, doorstroomlocaties of tussenvoorzieningen worden gezocht.
Voor BVB is dat onacceptabel.
Tijdelijk is bij de overheid vaak rekbaar. Daarom moet Bergen op Zoom vooraf duidelijk zijn: geen AZC, geen grootschalige opvang in onze wijken en geen nieuwe locaties zonder draagkrachttoets, veiligheidsplan, einddatum en volledige openheid richting inwoners.
Halsteren, Lepelstraat en Bergen op Zoom verdienen duidelijkheid. Geen besluiten achter gesloten deuren. Geen vage opvangconstructies. Geen beleid dat de draagkracht van wijken negeert.
2. Woke beleid in stoepen, pleinen en straten
Een van de meest opvallende passages in het akkoord gaat over de inrichting van de openbare ruimte. Daarin staat dat vrouwen en mensen van de regenbooggemeenschap actief worden betrokken, naast inwoners van verschillende leeftijden.
BVB vindt dat een verkeerde manier van denken.
De openbare ruimte moet veilig, toegankelijk en prettig zijn voor iedereen. Niet op basis van hokjes, maar op basis van concrete problemen: slechte verlichting, onveilige plekken, onduidelijke routes, overlast, achterstallig onderhoud en gebrek aan handhaving.
Wie inclusie serieus neemt, sluit niemand uit. Dan betrek je inwoners als inwoners. Jong en oud, man en vrouw, ondernemer, ouder, hulpverlener, mindervalide, bewoner en bezoeker.
BVB wil geen identiteitspolitiek in de openbare ruimte. Wij willen gezond verstand.
3. Miljoenenfonds, maar geen geld terug naar inwoners
Het akkoord stelt een stimuleringsfonds voor van € 5.676.000. BVB vindt dat dit geld niet zomaar moet worden gebruikt voor nieuwe plannen en politieke wensenlijstjes.
Als de gemeente geld overhoudt, moet eerst worden gekeken hoe dat voordeel terug kan naar de inwoners. Bergenaren betalen al genoeg. De gemeente moet niet als Sinterklaas nieuw beleid financieren, terwijl de lokale lasten hoog blijven en toekomstige tekorten alweer zichtbaar zijn.
Eerst de basis op orde. Eerst tekorten voorkomen. Eerst lasten beheersen. Daarna pas nieuwe ambities.
4. Veiligheid blijft te vaag
Veiligheid is één van de belangrijkste taken van de gemeente. Het akkoord erkent dat de politiecapaciteit beperkt is, maar blijft vaag over harde maatregelen.
BVB wil dat Bergen op Zoom krachtig richting Den Haag optrekt voor meer politiecapaciteit. Onze stad en dorpen hebben meer zichtbare agenten, wijkagenten en handhaving nodig. Niet nog meer overlegstructuren, maar meer aanwezigheid op straat.
Preventie kan nuttig zijn, maar zonder handhaving blijft het een beleidsfolder. Inwoners willen weten wie optreedt tegen overlast, drugs, intimidatie en verloedering.
5. Klimaatbeleid blijft geld kosten
BVB is positief dat het akkoord geen nieuwe windmolens op land wil, behalve vervanging van bestaande molens. Maar daarmee is het probleem niet opgelost.
Het akkoord blijft tegelijk vasthouden aan RES-afspraken, klimaatprogramma’s en duurzame opwek. Dat kan alsnog leiden tot hoge kosten, meer druk op het landschap en problemen met het elektriciteitsnet.
Bergen op Zoom heeft betrouwbare, betaalbare energie nodig. Geen wensdenken. Geen wiebelstroombeleid dat inwoners en ondernemers op kosten jaagt. Geen energiepolitiek die woningbouw en bedrijvigheid blokkeert door netcongestie.
BVB kiest voor realisme: energiebesparing waar dat logisch is, zon op daken waar dat kan, betere infrastructuur en betrouwbare energiebronnen. Leveringszekerheid en betaalbaarheid moeten altijd voorop staan.
Dit akkoord wil alles tegelijk
Het nieuwe college noemt het akkoord een akkoord op hoofdlijnen. Dat klinkt bescheiden, maar ondertussen ligt er een document vol plannen, programma’s, agenda’s en ambities.
Daar zit precies het probleem.
Een bestuursakkoord moet duidelijk maken wat een college anders gaat doen. Waar wordt op ingezet? Wat wordt geschrapt? Wat krijgt voorrang? Wat kan financieel niet? In dit akkoord staat vooral dat men veel wil doen, maar nauwelijks wat men níet gaat doen.
Dat is geen prioriteren. Dat is doorschuiven.
BVB wil daarom dat het collegeprogramma straks per maatregel duidelijk maakt:
- wat het kost;
- hoe het wordt betaald;
- wie het uitvoert;
- wanneer het klaar is;
- welke doelen worden gemeten;
- en wat wordt geschrapt als geld of capaciteit ontbreekt.
Zonder die duidelijkheid blijft “samen doen” vooral bestuurlijke mist.
Transparantie mag geen loze belofte worden
Het akkoord spreekt veel over openheid, transparantie en samenwerking met de gemeenteraad. Dat klinkt goed, maar BVB wil harde toezeggingen.
Bij gevoelige en grote dossiers moet het mandaat bij de gemeenteraad blijven. De lokale democratie mag niet opnieuw buitenspel worden gezet bij dossiers zoals de Havendijk of opvanglocaties. Dat soort werkwijzen schaadt het vertrouwen van inwoners in de politiek.
Open bestuur betekent niet achteraf informeren. Open bestuur betekent vooraf betrekken, volledig informeren en de raad laten besluiten waar de raad over hoort te gaan.
Geen milieuzone voor hardwerkende ondernemers
In het akkoord staat dat goederenvervoer zo schoon en veilig mogelijk moet plaatsvinden. BVB wil direct duidelijkheid: dit mag geen opstap zijn naar een milieuzone voor ondernemers in de binnenstad.
Onze ondernemers hebben al genoeg te maken met regels, kosten en onzekerheid. De binnenstad moet bereikbaar blijven voor leveranciers, bezoekers, bewoners en ondernemers. Bereikbaarheid is geen ideologisch project, maar een voorwaarde voor een levende stad.
Werk moet lonen
Het akkoord spreekt over het vergroten van arbeidsparticipatie. Dat is goed, maar BVB wil dat het college hier nu eindelijk concreet werk van maakt.
De gemeente moet mensen die kunnen werken actief helpen richting werk. Niet vanuit wantrouwen, maar vanuit verantwoordelijkheid. Werk geeft inkomen, ritme, eigenwaarde en zelfstandigheid.
Tegelijk moet de gemeente scherp zijn op misbruik, fraude en ondoelmatige besteding van zorg- en inkomensgeld. Geld voor kwetsbare inwoners moet terechtkomen bij mensen die het echt nodig hebben.
Nieuwe regelingen, maar wie betaalt?
Het akkoord onderzoekt of minimaregelingen kunnen worden verruimd van 120% naar 130% van het sociaal minimum. BVB begrijpt dat sommige inwoners ondersteuning nodig hebben. Maar de gemeente moet ook eerlijk zijn over de rekening.
Elke uitbreiding kost geld. En als de gemeente niet scherp kiest, komt die rekening uiteindelijk terecht bij werkende inwoners, huiseigenaren en ondernemers. De verpleegkundige, politieagent, monteur, ondernemer en werkvoorbereider betalen dan via hogere lokale lasten mee aan steeds meer gemeentelijke regelingen.
BVB wil bestaanszekerheid versterken door werk, lagere lasten, minder regels en gerichte hulp voor wie het echt nodig heeft. Niet door steeds meer regelingen op elkaar te stapelen.
Cultuur en erfgoed: laat het Markiezenhof eindelijk bloeien
De cultuurparagraaf is uitgebreid en terecht. Bergen op Zoom heeft een rijke historie en sterke culturele basis. Maar ook hier geldt: minder bestuurlijke bemoeienis, meer ondernemerschap en meer resultaat.
Voor BVB is het duidelijk: het Markiezenhof moet kunnen bloeien als sterke, ondernemende culturele trekker. Niet als speelbal van politieke trends of tijdelijke modewoorden, maar als professioneel museum met eigen koers, uitstraling en bezoekerskracht.
Cultuurbeleid moet gaan over kwaliteit, historie, beleving en bereik. Niet over woke projecten of steeds nieuwe bestuurlijke hobby’s.
Er staan ook goede punten in
BVB ziet ook punten die wij kunnen steunen. Geen extra wethouder is verstandig. De aanpak van knooppunt Zoomland is belangrijk. Woningen splitsen en mantelzorgwoningen toestaan kan helpen om meer woonruimte mogelijk te maken. Ook steun aan het verenigingsleven is positief.
Maar een paar goede punten maken nog geen sterk akkoord.
De hoofdvraag blijft: waar kiest dit college écht voor? En wie betaalt uiteindelijk de rekening?
BVB-conclusie: sturen, subsidiëren en doorschuiven
Dit bestuursakkoord heet Samen, maar leest op cruciale punten als: sturen, subsidiëren en doorschuiven.
De gemeente belooft uitvoering, maar zonder harde keuzes. Er wordt gesproken over prioriteren, terwijl het akkoord tegelijk bijna alles wil doen. Dat kan niet allebei.
Voor BVB is duidelijk wat Bergen op Zoom nodig heeft:
- geen AZC en geen rekbare tijdelijke opvang;
- lagere en beheersbare lokale lasten;
- veilige wijken en zichtbare handhaving;
- geen woke beleid in de openbare ruimte;
- minder regels voor ondernemers en inwoners;
- woningbouw die past bij de lokale vraag en draagkracht;
- realistisch energiebeleid zonder onbetaalbare dwang;
- transparant bestuur dat raad en inwoners serieus neemt.
Bergen op Zoom heeft geen behoefte aan nog meer agenda’s, programma’s en beleidsstukken. Bergen op Zoom heeft behoefte aan duidelijke keuzes, nuchter bestuur en uitvoering die inwoners merken.
BVB zal het nieuwe college daar scherp op controleren.
